My heart’s in the highlands

My heart’s in the highlands, my heart is not here. My heart’s in the highlands a-chasing the deer. We hebben weinig herten gezien, maar wel een fantastische vakantie gehad in Schotland. Het is daar zo fris, groen en vochtig dat je alle klimaatellende op slag vergeet. Ook wel eens prettig.

Meer groen troffen we aan bij thuiskomst aangezien onze kinderen, die een week later dan wij waren vertrokken, vergeten hadden de groenbak buiten te zetten, de vuilniszak te vervangen, de overige afwas te doen en de koelkast te legen. Ik hoef in ieder geval geen zelfgemaakte guacomole meer. Doordat dochter en zoons vanwege introductieweken en ontgroeningen op weg waren naar hun studentenwoningen, konden R. en ik direct aan de slag. Mijn hart mocht dan nog wel ergens in de Schotse Hooglanden ronddwalen, mijn voeten stonden duidelijk in onze eigen keuken.

Scotlands pride and joy, Robert Burns schreef het welbekende Auld Lang Syne, maar ook to a Mouse. Die laatste was op deze situatie misschien iets toepasselijker geweest.

 

My Heart’s in the Highlands” is a 1789 song and poem by Robert Burns

My heart’s in the Highlands, my heart is not here,

My heart’s in the Highlands, a-chasing the deer;

Chasing the wild-deer, and following the roe,

My heart’s in the Highlands, wherever I go.

 

Farewell to the Highlands, farewell to the North,

The birth-place of Valour, the country of Worth;

Wherever I wander, wherever I rove,

The hills of the Highlands forever I love.

 

Farewell to the mountains, high-cover’d with snow,

Farewell to the straths and green vallies below;

Farewell to the forests and wild-hanging woods,

Farewell to the torrents and loud-pouring floods.