The Party

And that’s how it is; everyone standing up from the big silence

of the table with their glasses of certainty and plates of forgiveness

and walking into the purple kitchen; everyone leaning away from the gas stove

Marie blows on at the very edge of the breaking blue-orange-lunging-

forward flames to warm another pot of coffee, while the dishes pile up in the sink, perfect as a

pyramid. Aaah, says Donna, closing her eyes,

and leaning on Nick’s shoulders as he drives the soft blade of the knife

through the glittering dark of the leftover chocolate birthday cake.

That’s it; that’s how it is; everyone standing around as if just out of the pool,

drying off, standing around, that’s it, standing, talking,

shuffling back and forth on the deck of the present

before the boat slowly pulls away into the future. Because it hurts

to say goodbye, to pull your body out of the warm water;

to step out of the pocket of safety, clinging to what you knew,

or what you thought you knew about yourself and others.

That’s how it is, that’s it, throwing your jacket over your shoulders

like a towel and saying goodbye Victoria goodbye Sophie goodbye

Lili goodbye sweetie take care be well hang in there see you soon.

By Jason Shinder

 

Vandaag verlaat Groot-Brittannië eindelijk de Europese Unie. Afgelopen woensdag namen de Britse parlementariërs afscheid van het Europese parlement. Onder hen ook Bill Newton Dunn die meer dan dertig jaar heeft meegewerkt aan wat hijzelf noemt het ontwerp van Europa.

Bovenstaand gedicht vertelt over het moment wanneer een feestje net is afgelopen. De lichten gaan aan, een laatste stuk gebak wordt nog even snel door iemand naar binnen gewerkt, de glazen worden opgehaald, gasten bij de deuropening staan nog wat na te praten met hun jassen al aan en willen maar niet vertrekken terwijl de gastheer en de gastvrouw al bezig zijn de afwasmachine te vullen. Een ontnuchterend moment, je hebt gek staan doen op de dansvloer, teveel gedronken, je wilt nog langer niet naar huis en dan vraagt iemand hoe het met je vader is.

Maar vervelender is het als je weg moet wanneer het feest nog in volle gang is. Dat vindt Dunn ook. Verdrietig is hij niet, maar wel gefrustreerd want volgens hem gaat de nieuwe Commissie nu echt beginnen (wat dat ook mag betekenen) en hebben ze heel veel grote plannen. Maar, hij is er ook van overtuigd dat het Verenigd Koninkrijk ooit terugkeert naar de EU. Nu maar hopen dat het partijtje dan nog bezig is en ze de bel horen.