To my Valentine

 

More than a catbird hates a cat,

Or a criminal hates a clue,

Or the Axis hates the United States,

That’s how much I love you.

 

I love you more than a duck can swim,

And more than a grapefruit squirts,

I love you more than gin rummy is a bore,

And more than a toothache hurts.

 

As a shipwrecked sailor hates the sea,

Or a juggler hates a shove,

As a hostess detests unexpected guests,

That’s how much you I love.

 

I love you more than a wasp can sting,

And more than the subway jerks,

I love you as much as a beggar needs a crutch,

And more than a hangnail irks.

 

I swear to you by the stars above,

And below, if such there be,

As the High Court loathes perjurious oaths,

That’s how you’re loved by me.

 

Ogden Nash

  

Ik voel me ongemakkelijk wanneer mensen voor de camera hun liefde aan elkaar betuigen. Ik was een keer bij een bruiloft waar de bruid een aria ging zingen voor haar kersverse echtgenoot. Ik kreeg het Spaans benauwd. Ze was overigens wel Amerikaanse en dus gewend om de hele dag I love you te roepen. Ik vraag me af waarom je ten overstaan van iedereen in alle ernst je gevoelens voor iemand wil uitspreken. Is het misschien moeilijker Ik hou van je te zeggen wanneer je slechts samen in een ruimte bent?

Ogden Nash schreef gewoon een gek gedicht met een grote dosis humor aan zijn geliefde. Zou hij dit op zijn huwelijk in mijn bijzijn hebben voorgedragen aan zijn bruid, zou ik geen last van plaatsvervangende schaamte hebben. Ik denk dat ik eerder jaloers zou zijn.